Sayfada yanıp sönen imleci izliyorum.
Kendinden gayet emin, her zamanki gibi yanıp sönmesini...
Bir amacı var orada bulunmasının, basit,yeterli,gerekli...
Sayfada yanıp sönen imleci izliyorum.
Kendimi sorguluyorum, her zamanki gibi...
Bir amacım var mı burada bulunmanın??
Ve cevaplar...
Onları her aradığımda yatağın altına kaçtılar,
Samimiyetsiz değilim ama fobim var...
Genel bi fobi.Yatak altı fobisi.Hayat fobisi.İnsan fobisi...
Genellemeler ve yanılgılar var,
Küçük oyunlar,
Küçük oyuncular,
Büyük zannetiğim küçücük şehirler var, baksana şimdi neredeyim??
Nerede olacağımı kestiremediğim, küçük gelecekler var...
Geldiğim noktaya,doğduğum şehire,soluduğum havaya kastım var...
Soğuk var çokça...
Üşüyen ellerim ve titreyen kişiliğim...
Tavanda küçük noktalar var odaklandığım...
Ve sorular var...
Öyle fazlalar ki,yüzüme vurduğunu düşünüp sakınıyorum kendimi dışarıdan...
Ama şunu biliyorum ki...
Değişim de var.
Değişiyorum...
Silemediğim şeyleri başkalarına devrediyorum ikinci elden.
Üşüyen ellerimi cebime sokuyorum.
En sevdiğim filmlerin sonlarına bırakıyorum bazen kendimi.
Kaçıyorum.
Okuyorum.
Çiziyorum.
Yaratıyorum.